De familie Amaurobiidae bevat maar één genus waarin vijf soorten zijn ondergebracht.
De meeste leden van dit genus schuilen in gaten in bomen of in door de mens gemaakte constructies.
Hun groote varieert tussen de 7 en 12 mm.
Het web waaiert vaak om de ingang van de schuilplaats uit.
Gedurende de nacht kan deze spin ook binnenshuis worden aangetroffen.
De Amaurobiidae worden daarom ook wel nachtspinnen genoemd omdat ze gedurende de nacht actief zijn.

Alle vijf de soorten zijn redelijk groot en robuust gebouwd. Het kop-borststuk is peervormig en lijkt op Coelotes maar een opvallend verschil is het donkere verhoogde voorhoofd.

Een ander belangrijk familiekenmerk is de wollig gekamd vangdraad dat vaak een blauwige weerschijn heeft. Dit heet cribelaat draad. De spin kamt de zijde met een kammetje of calamistrum wat zich op de achterpoot bevindt. Dit kammetje is gemaakt van een rijtje korte stijve haren.

De zijde komt van een orgaan wat cribellum genoemd wordt. Dit bevat veel kleine spinbuisjes en uit elk buisje komt een dun draadje.
Alle spinnen met een cribellum (Amaurobiidae, Eresidae, Uloboridae en Dictynidae) zijn in een speciale groep samengevoegd die de Cribellatae genoemd wordt.

Hoe werkt dit wollige vangdraad nu? Om twee normale vangdraden licht een wollig gekamde vangdraad. Als een insect over deze draden loopt blijven de hoekige delen van het insect erin haken. De wollige vangdraden kunnen tien maal langer worden dan de normale lengte van dit draad waardoor het insect tijdens de worsteling om vrij te komen steeds meer verstrikt raakt. Al die tijd wacht de spin rustig af tot het insect uitgegeput raakt. Pas dan valt de spin aan en doodt de prooi.

De vrouwtjes van de Amaurobiidae familie worden in hun tweede levensjaar geslachtsrijp. Ze legggen ongeveer 40 eitjes in een gesloten broedkamer. Nadat de spinnetjes zijn uitgekomen en hun eigeelvoorraad verteert hebben, eten ze de moeder op en verlaten het nest.