Gewoonlijk worden dieren met een gladde, glibberige huid kikkers en die met een ruw, wrattige huid padden genoemd. Taxonomisch gezien zijn alleen soorten uit de familie Bufonidae padden, alle andere soorten kikkers. Dat is echter lang niet altijd goed te zien, want zowel bij de Bufonidae als in vele andere families komen beide huidtypen voor. Alle soorten kikkers en padden vangen levende prooien, meestal met behulp van een kleverige tong die heel snel kan worden uitgestoken en weer ingetrokken, net zoals bij kameleons. Hun typische voedsel bestaat uit wormen, slakken en insecten. Ze zijn koudbloedig en alle Nederlandse soorten houden een winterslaap, waardoor ze zich relatief veel minder snel ontwikkelen dan veel tropische soorten. In Europa komen ongeveer 25 soorten voor.

De voortplanting geschiedt door middel van eitjes en een larve-stadium. Bij sommige soorten is het larve-stadium niet te zien omdat deze zich in het ei voltrekt. De meeste kikkers en padden maken gedurende hun leven de volgende stadia mee, in tijdsduur afhankelijk van onder andere soortgrootte en klimaat

Het oudst bekende Anura-achtige fossiel is Triadobatrachus massinoti gevonden op Madagascar van ongeveer 240 miljoen jaar oud. Dit wordt echter niet als een lid van de Anura gezien, omdat het niet alle kenmerken van de Anura heeft. De oudst bekende echte Anura is Vieraella herbsti uit de vroege Jura (213-188 miljoen jaar geleden).