De europese otter ziet er met zijn zachte kop en onvermoeibare drang tot speelse bewegingen uit als een knuffeldier. Vroeger was hij overal in Europa te vinden, maar tegenwoordig ziet men hem nog maar zelden.
De otter is een schuw, terughoudend en solitair levend dier dat vooral 's nachts actief is. Meestal jaagt hij in langzaam stromend water of in overstromingsgebieden, en hij is soms in één nacht kilometers ver weg op zoek naar voedsel. Zijn sporen zijn in de modderige oevers van beekjes en rivieren te vinden. Daar is hij ook het meest kwetsbaar, en raakt hij soms in een val die voor een ander dier werd opgezet. Zijn solitaire levenswijze maakt dat de otter een groot territorium nodig heeft. De otter controleert het gebied regelmatig en markeert het territorium op verschillende plaatsen door ontlasting.
De visotter werd vroeger voor zijn pels bejaagd en soms ook uit zijn territorium verjaagd door vissers die hem als een concurrent zagen. Desondanks bleef de otterpopulatie vrijwel op niveau. In de late jaren '50 kwam daar plotseling verandering in toen ook het leefgebied van de otter door met pesticiden vervuild water ernstig bedreigd werd.
De otter eet voornamelijk vis (vandaar dat hij ook wel visotter genoemd wordt). Hij is bij de jacht niet erg kieskeurig, maar kiest het liefst voor een buit die hij tamelijk makkelijk kan vangen. De otter schijnt het liefst paling te eten. Daarnaast eet de otter ook wel kreeftjes en waterinsekten als die voorhanden zijn, alsook watervogels, kikkers en zelfs jonge konijntjes. Otters die dichtbij de kust leven, voeden zich verder ook met krabben, die op hun beurt de otters weer vergiftigden. Hoewel de visotter al gedurende vele jaren wettelijk beschermd wordt, heeft hun bestand zich nog niet volledig kunnen herstellen.
Otters zijn het hele jaar paringsbereid. Binnen het territorium van een mannetje leven in de regel twee of meer vrouwtjes. Zodra zij paringsbereid zijn, zoekt het mannetje hen afwisselend gedurende enkele dagen op in hun hol. De worp, die normaal gesproken uit twee à drie jongen bestaat, wordt in het leger geboren. Dat is een hol onder de grond dat bijvoorbeeld onder de wortels van een grote boom dichtbij het water gegraven is.
De levensverwachting van een otter is toch een 9 à 10 jaar. De vrouwtje werpen gemiddeld 1 à 6 jongen.Het gewicht van eeen volwassen otter is wel schommelend van 6-15 kg. De otter kan ook wel 30 centimter groot worden. Er zijn op de hele wereld 15 soorten van het geslacht Lutra - visetende rivierotters-, Zij onderscheiden zich allemaal van de bijna nageloze otters, zoals de dwergotter (Amblonyx), de vingerotter (Anoyx) en de koddige zeeotter (Enhydra). |
