| De halsbandpakari doet denken aan Europees wild zwijn, maar leeft uitsluitend in Amerika. Het bestand neemt af, voornamelijk ten gevolge van de aantasting van zijn leefgebied door de mens.
De halsbandpekari leeft in groepen van maximaal vijftig individuen. Een groep bestaat uit families van elk vertien pekari's. Bij elk mannetje horen drie vrouwtjes. De groep blijft het hele jaar bij elkaar, waarbij elke familie een eigen deel van het groepsterritorium heeft om voedsel te zoeken en te rusten. Het territorium is tussen 0,3 en 2,8 vierkante kilometer groot.
De halsbandpekari heeft onder elk oog en op de rug een geurklier. Binnen de groep begroeten de individuele dieren elkaar door hun gezichtsklieren tegen elkaar te wrijven.
De halsbandpekari is niet kieskeurig, maar heeft toch voorkeur voor wortels, vruchten en allerlei zaden, die hij met zijn sterke kaken fijnmaalt. In bepaalde delenvan zijn verspreidingsgebied vormen cactussen het hoofdbestanddeel van zijn dieet.
De paartijd van de pekari's is afhankelijk van de geografischebreedte waarop het leefgebied zich bevindt In de tropen valt de paartijd samen met de regentijd, waardoor de bronst meestal in de herfst valt. Het pekarivrouwtje wordt met acht tot vertien maanden geslachtsrijp, het pekarimannetje met elf maanden.
De halsbandpekari wordt door vernietiging van zijn leefgebied (ontginning ten behoeve van landbouw) en lokale uitroeiingscampagnes ter bescherming van landbouwgewassen bedreigd.
De halsbandpekari heeft een levensverwachting van 24 jaar in gevangenschap, in de natuur 8 t.e.m. 10 jaar.
De witlippekari (Tayassy pecari) en de Chacopekari (Catagonus wagneri) behoren tot dezelfde familie. |
