De zware grijze zeehonden zijn met een lengte tot 3,5 m, hun gewicht tot 315 kilo en hun dikke speklaag perfect toegerust om te overleven in ijskoud water waarin een mens al binnen een paar seconden zou bevriezen.
zeehonden spelen wat hun voedingsgewoonten betreft in op het aanbod van vis in hun leefomgeving. Dankzij hun grote ogen met het relatief platte hoornvlies kunnen ze zelfs in troebel water goed zien. Hun gehoor en reukzin zijn voor de jacht echter veel belangrijker, en zelfs blinde zeehonden kunnen moeiteloos voldoende voedsel vinden.
De paartijd van grijze zeehonden ligt tussen september en december. De vrouwtjes komen voor de geboorte aan land. Het vrouwtje baart één jong dat 14 tot 17 dagen gezoogd wordt.
Zeehonden worden door mensen al duizenden jaren bejaagd. Hun vel wordt gebruikt voor kleding, hun vet voor lampolie. Het doodslaan van jonge zeehonden om witte of beige pelsen voor de mode industrie te verkrijgen, is een recentere bedreiging voor de zeehonden. Dankzij acties van natuurbeschermers, heeft de zeehondenbond echter veel van zijn aantrekkelijkheid verloren.
Het totale Europese bestand werd in 1982 op 45.000 exemplaren geschat. De zeehondenjacht werd verboden tijdens een virus besmetting waaraan duizenden zeehonden in 1988 ten prooi vielen. De grijze zeehond valt nu in de meeste landen van Europa onder de beschermde diersoorten.
De grijze zeehond heeft een levensverwachting van meer dan 40 jaar. Het gewicht van een bul een mannetje dus bedraagt 315 kg, het vrouwtje tot 200 kg. Het vrouwtje is geslachtsrijp op zijn 5-6de jaar.
|
