Deze boombewoner gebruikt zijn ongelofelijk sterke, behendige staart als extra ledemaat bij het uitrusten of het zoeken naar voedsel.
Beermarters leven gewoonlijk alleen of in kleine groepen van volwassen dieren met hun jongen. Ze zijn voornamelijk 's nachts actief en brengen het grootste deel van hun kalme leventje langzaam bewegend door de bomen door. Voorzichtig beweegt hij zich van tak naar tak, gebruik makend van zijn staart.

Beermarters paren het hele jaar door, hoewel er vaak een geboortepiek is van januari tot maart. Paartjes paren in de bomen, waarbij ze voorzichtig aan een geschikte tak hangen. Het vrouwtje geeft met een speciale houding aan dat ze klaar is voor het paringsproces. Het vrouwtje werpt haar jongen vaak in een boomnest. De jongen worden blind geboren en openen hun ogen na ongeveer tien dagen. Ze worden de eerste zes tot acht weken van hun leven gezoogd, maar daarna begeven ze zich buiten het nest en eten vast voedsel. De jongen blijven ongeveer een jaar bij hun ouders.

Hoewel hij niet ernstig bedreigd wordt, komt hij ook niet veelvuldig voor in zijn leefgebied. Wanneer hij de bomen verlaat loopt hij het risico om gepakt te worden door roofdieren. In veel landen wordt de beermarter ook bejaagd en gegeten door mensen, die hem als delicatesse beschouwen. Een ondersoort, die de Palawan-beermarter heet, is geclassificeerd als kwetsbaar.