De addax overleeft zonder water te drinken door als het vocht dat hij nodig heeft te onttrekken aan de vegetatie die hij eet.

Van alle antilopen heeft hij zich het best aangepast aan de woestijn. Hij legt enorme afstanden af door het mulle zand - dankzij zijn gespleten hoeven zakt hij niet weg in het zand - om voedsel te vinden. Hij heeft zich ontwikkeld tot een renner met korte poten die niet al te snel vooruitkomt, waardoor hij een makkelijke prooi is voor snele roofdieren en jagers. Droogte, verwoestijning van de savanne en de oprukkende mens slokken steeds meer graasland op; de aantallen nemen snel af.

De addax heeft een schofthoogte van 95-115 cm en een lengte van 150-170 cm. Het gewicht schommeld van 60-125 kg en leeft alleen in de Sahara. De addax is gemakkelijk te herkennen. 's Zomers zandwit, 's winters grijsbruin. Wit makser onder de neus, witte tekening op de buik, poten en heupen. Harige manen. Lange, geribbelde, achterwaarts gerichte hoorns van ongeveer 72 cm.